انجمن داستان هزار و یک شب انزلی و جمعی از اهالی فرهنگ و ادب و شعر و شعور در بیستمین شب ماه مهر ظهور ستاره بی افول شعر و ادب پارسی خواجه شمس الدین حافظ شیرازی را گرامی داشتند .

این آیین با حضور شاعران و اهالی فرهنگ و هنر و ادب در سالن ارشاد انزلی شعر باران شد.

رییس انجمن داستان هزار و یک شب انزلی در این آیین با اشاره به  هفت قرن بلندای حضور حافظ در زندگانی مردم ایران زمین گفت : پارسیان خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی را چون خویشان خویش می شناسند و خانه های این دیار سالها میزبان دیوانش بوده اند و مردمانی از هر طیف و طایفه با غزلهای او زیسته اند .

مریم ساحلی خاطرنشان کرد: شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است که عطرش در جانمان تا همیشه باقی و ردپای غزال غزلهایش در نقش و نگار نقاشان ، شعر شاعران و قصه های قصه پردازان و رویاهای آدم های این سرزمین تا ابد جاری است .

اسماء میرزایی دانشجوی دکترای ادبیات فارسی بعنوان سخنران این مراسم گفت : اگر بپذیریم که هنرمند فردی است که جلوتر از زمان خود حرکت می کند و هنرمند واقعی کسی است که سطح اندیشه ، عاطفه و تفکر جامعه را به سطحی بالاتر می رساند در واقع می شود حافظ را هنرمند واقعی دانست .

وی افزود : حافظ سیر درخشانی را طی کرده و آزادی و آزادگی نسل بشر را فریاد زده و زیربار معیارهای حاکم نرفته است .

سخنران آیین پاسداشت حافظ خاطرنشان کرد :او در سراسر حیات خود پیوسته سرگرم تکامل بخشیدن به هنر خویش بوده که گاه سیاسی و گاه اجتماعی و البته گاه دگرگونیها در مبانی جمال شناسی هنر او بوده است .

وی متذکر شد: برای درک انچه در شعر حافظ است خواننده باید سطح خود را از مخاطب عام بالاتر ببرد و هرچه سطح خواننده بالاتر رود لذت بیشتر و درک بیشتری نصیبش می شود .

میرزایی افزود :حافظ هنرمندی است که برای خود حق تحول و برای مخاطب احترام قائل است و بهانه شعر جوششی را تنها خاص افرادی می داند که به تعطیل تفکر و اندیشیدن معتقدند در حالی که خود حافظ می کوشد تا ایده ال ترین شکل ممکن را به شعر خود بدهد .

سخنران مراسم پاسداشت غزلسرای بزرگ شیراز گفت : سیر تاریخ جهان بینی حافظ از جهان یک شاعر عادی و یک انسان معمولی به عالم یک رند و ابر مرد در دوران کمال هنری و فکری است .

نعمت اسلامی ، ناجی غریب زاد، خیرالله فرخی، سمیرا صمدی ، آرش فهمیده ، امیر کامکار، آرش فرزام صفت، مهناز یوسفی ، لیلا امیر یگانه، فرزام امین صالحی و سارا سیم دار شاعرانی بودند که در این آیین به شعرخوانی پرداختند .

فرزام امین صالحی خواند: این چند سطر فاصله ی من تا شعر/بی یاد دست های تو هرگز/آسان نمی شود / و دست های تو رابطه ی من با شعر می شود/ و شعر می شود..

آرش فرزام صفت شاعری از شهر رشت سرود: گرچه دیروز او بزرگ نبود ،گرچه فردای کوچکی دارد/ بر نمی گردد از تصور خویش ، دلخوشی های کوچکی دارد/ ماندنت را گریستی اما .. می توانی نایستی اما/ توکه مجبور نیستی اما.. عشق امای کوچکی دارد ..

خیرالله فرخی خواند: فردا که با حال می آیی/حال ام را بگیر / چون فال گیری/ که حال ام را نمی داند / و می گیرد.

لیلا امیریگانه برای حاضران خواند: نه نمی شود / عذاب صورت من / مردم را از خیال حاشیه / نمی شود این بار / به حذف کوچه های اغراق / فاصله بسپارد..

اجرای دو غزل حافظ توسط مجتبی قاسمی همراه با تکنوازی تار از بخشهای دیگر این برنامه بود.

شب گرامی داشت حافظ به پایان رسید اما حکایت دلدادگی مردمان این سرزمین به حافظ و اشعار نغز او برای همیشه باقی است .